Psychotherapie in tijden van dreiging- december 2016

Dag van de Psychotherapie 16 december 2016, een dag vol aandacht voor dreiging in de psychotherapeutische behandelkamer. De dag begon met een presentatie van het bestuur van de Nederlandse Vereniging voor Psychotherapie (NVP) over de bedreiging van het vak zelf. Daarna volgde een heldere uiteenzetting van Mark Solms over de basisemoties – biologisch en instinctief en dus bij iedereen aanwezig, maar wel in individueel verschillende verhoudingen en in te perken door het denken. Boris Drosdek sprak over vluchtelingen en het belang van erkenning van onrecht en van existentiële veiligheid. In de workshops die ik volgde ging het om wat dreiging doet met jonge kinderen en hoe dat later te behandelen. Kersten presenteerde behandeling met schematherapie in een tbs-kliniek. Veerbeek gaf een mooie presentatie waarin hij het belang benadrukte van het onderkennen van woede als onderliggende factor bij veel psychische problematiek – met name bij PTSS . Hij pleit ervoor dit ook expliciet te behandelen. Hij heeft er het www – emdr-woede protocol voor ontworpen: woede, wrok en wraak.(Veerbeek-Buvoo) Mooi werk.
Maar alles bij elkaar vond ik het een beetje een warrige dag waarin de samenhang ontbrak. De titel van de dag ‘tijden van dreiging’ wijst toch naar een overkoepelend gevoel van dreiging in de maatschappij en juist dat thema miste ik. Wat is de invloed op ons denken en doen van die dreiging die in de maatschappij steeds sterker wordt? Ik denk dan niet zo zeer aan dreiging door terreur, maar vooral aan de dreiging die uitgaat van een politiek klimaat dat sterk in strijd is met waar psychotherapie voor staat: de onbevooroordeelde houding. Hoe sijpelt dit door in onze spreekkamers? Lukt het ons open te staan voor het leed van de asielzoeker? Onbevangen te staan ten opzichte van de migrant? Niet onmiddellijk in paniek te raken wanneer een puber radicale gedachten uit? De verontrusten en de bozen respectvol tegemoet te treden? Volgens mij zijn dit belangrijke vragen waar we ons op moeten richten. En dat ook nog het vak bedreigd wordt in het voortbestaan, maakt het er niet gemakkelijker op.

0 reacties

Er is nog niet gereageerd.

Plaats de eerste reactie!

Plaats een reactie: